Tonsillitis en faryngitis - kenmerken van de behandeling van ziekten

Tonsillitis en faryngitis behoren tot de meest voorkomende aandoeningen van de bovenste luchtwegen, gepaard gaand met ontsteking en keelpijn.

Beide aandoeningen ontwikkelen zich meestal op de achtergrond van virale of bacteriële infecties en hebben vergelijkbare symptomen, die zonder complexe diagnostiek soms heel gemakkelijk worden verward met andere ziekten.

In sommige gevallen kan faryngitis geassocieerde pathologie tonsillitis zijn.

Inhoud, inhoudsopgave, pagina-inhoud

Oorzaken van tonsillitis en faryngitis

Ondanks de gelijkenis in de symptomen, heeft tonsillitis enkele verschillen met faryngitis, voornamelijk in de lokalisatie van de laesie. In het eerste geval zijn palatine en faryngeale amandelen bedekt, en in het tweede geval de keelholte.

De belangrijkste oorzaken van faryngitis en tonsillitis zijn virale en bacteriële pathogenen.

Ze komen uit de omgeving of uit infectieuze haarden in aangrenzende delen van het ademhalingssysteem.

Waarom verschijnt amandelontsteking

In het acute verloop van tonsillitis, omvat het ontstekingsproces het lymfoïde weefsel van de tonsillen, voornamelijk palatin, meestal veroorzaakt door streptokokken en stafylokokkeninfecties, minder vaak door chlamydia, mycoplasma, virussen en de Candida-schimmel.

Chronische tonsillitis gaat gepaard met langdurige ontsteking van de amandelen en treedt op als gevolg van overgedragen angina, roodvonk, mazelen, difterie, etc.

Factoren die bijdragen aan de ontwikkeling van tonsillitis zijn:

  • algemene hypothermie of lokale koeling van het slijmvlies als gevolg van de inname van koud voedsel of inhalatie van vrieslucht;
  • verzwakking van lokale en algemene immuniteit;
  • mechanische effecten op de tonsillen (trauma, operatie);
  • aandoeningen van het zenuwstelsel;
  • schending van de neusademhaling;
  • uitgestelde catarrale ziektes;
  • allergie (kan de oorzaak en het gevolg zijn van chronische tonsillitis).

Chronische amandelontsteking kan overlopen van een acute vorm van ziekte, daarom is een tijdige en correcte behandeling van exacerbaties de belangrijkste methode om chroniciteit te voorkomen.

Wat bijdraagt ​​aan het optreden van faryngitis

In tegenstelling tot tonsillitis, wordt faryngitis meestal veroorzaakt door virale pathogenen, waaronder:

  • rhinovirus;
  • adenovirus;
  • coronavirus;
  • influenzavirus;
  • para-influenza.

Acute faryngitis wordt beschouwd als een seizoensgebonden ziekte, die vooral in de herfst-winterperiode voorkomt, wanneer acute ARVI wordt opgemerkt.

Als in het beginstadium van het acute verloop van de ziekte geen adequate behandeling wordt verschaft, wordt bacteriële infectie toegevoegd aan de virale ontsteking.

De volgende factoren kunnen de progressie van faryngitis provoceren:

  • individuele kenmerken van de structuur van het slijmvlies van de keelholte en het spijsverteringsstelsel;
  • systematische inademing van stoffige, hete, droge of rokerige lucht;
  • regelmatig werken met schadelijke chemische componenten;
  • afhankelijkheid van nasale vasoconstrictor drugs;
  • roken en alcohol;
  • allergische reacties;
  • endocriene en metabolische aandoeningen;
  • pathologie van de nieren en het cardiovasculaire systeem.

De chronische vorm van faryngitis kan optreden tegen de achtergrond van de pathologieën van het spijsverteringsstelsel, wanneer tijdens de slaap de maaginhoud de slokdarm binnendringt en de farynx binnenkomt.

Dergelijke processen kunnen optreden met gastrorefluxziekte of hernia van de slokdarm.

In dit geval moet de behandeling van faryngitis vergezeld gaan van de eliminatie van de hoofdoorzaak, anders zullen alle behandelmethoden tijdelijke en onvoldoende resultaten opleveren.

Heel vaak ontwikkelt chronische faryngitis zich op basis van pathologieën van de nasopharynx, wanneer slijmafscheiding langs de achterkant van de keel stroomt en deze infecteert.

Symptomen van faryngitis en tonsillitis

Tonsillitis en faryngitis hebben vergelijkbare externe manifestaties en symptomen, om deze ziekten te differentiëren en de juiste behandeling voor te schrijven, voert de arts een uitgebreide diagnose uit.

Hoe tonsillitis tot uiting komt

De beginfase van acute tonsillitis wordt gekenmerkt door koorts vanaf 38 ° C, in de loop van de ziekte zijn de symptomen erger:

  • kietelen, droogheid en keelvernauwing;
  • pijnlijk slikken, ongemak tijdens het gebruik van vloeistof en voedsel, in ernstige gevallen kan de patiënt zelfs speeksel niet doorslikken;
  • met faryngoscopie, duidelijke zwelling van het slijmvlies, hyperemie van de amandelen, vernauwing van het keellumen;
  • tong bedekt met sereuze bloei;
  • afhankelijk van de vorm van de ziekte, kunnen de amandelen bedekt zijn met een slijmerige witte film, bellen met een geelachtige tint en een grijsgele bloei;
  • er zijn pijnlijke gevoelens, pijn in de spieren van het hele lichaam en algemene malaise;
  • submandibulaire lymfeklieren zijn vergroot.

Een onderscheidend kenmerk van acute tonsillitis is dat bij een afname van de temperatuur de laesie van het slijmvlies van de keel duidelijker wordt.

Late behandeling van acute tonsillitis leidt tot chronische ontsteking van de amandelen, wat gepaard gaat met de volgende symptomen:

  • verdichting van het hemeloppervlak;
  • pijn en gezwollen lymfeklieren;
  • losse structuur van de amandelen met de vorming van filamenteuze verklevingen op hun oppervlak;
  • uitscheiding van purulente formaties op het slijmvlies van de amandelen;
  • normale temperatuurmetingen.

Het klinische beeld van faryngitis

Acute keelholte begint met kietelen, droogte en ongemak in de keel bij het slikken, met de ziekte onaangename pijnlijke gevoelens in de keel voortdurend gepaard met de patiënt.

Afhankelijk van de etiologie van ontsteking kunnen de volgende symptomen optreden:

  • bestraling van pijn in de oren;
  • vergrote en pijnlijke cervicale lymfeklieren;
  • roodheid van de achterkant van de keelholte, palatineren rollers, ontsteking van lymfoïde korrels. Maar in tegenstelling tot tonsillitis, wordt geen ontsteking in de amandelen waargenomen.

Vaak wordt de oorzaak van chronische faryngitis late behandeling van de acute vorm van de ziekte, evenals frequente verkoudheid.

Met de ontwikkeling van chronische faryngitis wordt de patiënt voortdurend gekweld door droogheid en een coma in de keel, voelt hij de behoefte om op te hoesten en moet hij vaak het slijm opsluipen dat op de achterkant van de keel wordt afgegeven.

Vanwege deze factoren is de slaap van de patiënt verstoord en wordt hij prikkelbaar.

Chronische faryngitis ontwikkelt zich zelden als een onafhankelijke ziekte, dus de behandeling ervan moet niet alleen gericht zijn op het verlichten van de symptomen, maar ook op het elimineren van de onderliggende oorzaak.

Diagnose van ziekten

Alvorens de behandeling van tonsillitis of faryngitis voor te schrijven, voert de otolaryngoloog een uitgebreid diagnostisch onderzoek uit waarmee u de ernst van de ziekte kunt beoordelen om comorbiditeiten te identificeren.

Diagnostisch onderzoek voor tonsillitis

Om chronische tonsillitis te diagnosticeren, wordt een klinische bloedtest voorgeschreven, die een kenmerkende toename of afname in leukocyten vertoont.

Wanneer een toxische allergische vorm van tonsillitis wordt toegekend aan een bloedtest voor O-antistreptolysine, C-reactief proteïne, reumafactor.

Een uitstrijkje wordt ook op de microflora van het slijmvlies van de amandelen genomen, waardoor het mogelijk is de aanwezigheid van difterie-bacillus te detecteren, die de vorming van dikke films op de amandelen veroorzaakt.

In sommige gevallen worden een ECG en röntgenfoto van de neusbijholten uitgevoerd. Toen faryngoscopie de volgende verschijnselen opmerkte:

  • ontsteking van de palatinewalsen;
  • bij het indrukken van de amygdala worden stekkers of etterig slijm afgescheiden;
  • Amandelen bij kinderen zijn vergroot, hebben een karmozijnrode of roodachtige tint en een losse structuur, bij volwassenen hebben de amandelen een gemiddelde grootte en een bleek oppervlak.

Diagnose van faryngitis

Onderzoek van een patiënt met keelontsteking kan de volgende symptomen aan het licht brengen:

  • hyperemie en oedeem slijmerig;
  • korrelige structuur van de keelholte, de afscheiding van slijm exsudaat;
  • hypertrofische lymfoïde follikels.

Een bloedonderzoek kan een toename van lymfocyten vertonen, wat wijst op de virale aard van ontsteking, een verhoogd aantal witte bloedcellen en een versnelde ESR suggereren bacteriële etiologie.

Faryngoscopie kan de verspreiding van ontstekingen in de palatinebogen en amandelen onthullen, terwijl er sprake is van zwelling van de huig.

Met laterale faryngitis op de zijwanden van de pharynx lymfadenoïde randen en korrels zijn vergroot in grootte, wat meer kenmerkend is voor exacerbaties van chronische ontsteking.

Soms gediagnosticeerde complicaties van faryngitis, uitgebreid tot de organen van het gehoor, strottenhoofd, neusholte of neusbijholten.

Welke behandeling is voorgeschreven

Om de juiste behandeling van tonsillitis of faryngitis voor te schrijven, is het belangrijk om ze duidelijk te onderscheiden van andere ziekten van de bovenste luchtwegen en om de ware oorzaak van ontsteking te identificeren.

In beide gevallen wordt complexe therapie geboden, waaronder symptomatische en etiotropische behandelingsmethoden.

Therapie voor acute tonsillitis

Therapeutische effecten bij acute tonsillitis zijn voornamelijk gericht op het verlichten van symptomen en zijn gebaseerd op lokale remedies:

  • het nemen van systemische antibiotica (Amoxicilline, Amoxicar);
  • gorgelen met antibacteriële en ontstekingsremmende geneesmiddelen (Furacilin, Miramistin, Eludril, Rivanol);
  • gebruik van lokale antiseptica en anesthetica (Falimint, Strepsils, Septolete);
  • irrigatie van amandelen met antiseptica (Ingalipt, Kameton);
  • antipyretica om temperaturen boven 38,5 ° C te bestrijden (Paracetamol, Theraflu, Rinza, Panadol);
  • behandeling van amandelen met middelen met een temperatuur hoger dan die van jodium (Lugol, Iodinol);
  • immunomodulerende geneesmiddelen (Anaferon, kinderen worden rectale zetpillen voorgeschreven Viferon, Genferon).

Als een aanvullende behandeling van acute tonsillitis hebben folkremedies een hoge werkzaamheid.

Een van de meest gebruikte voedingsmiddelen in dit geval is citroen, in de beginfase van de kwaal wordt het aangeraden om de helft van het fruit samen met de schil te kauwen, waarna je een uur lang geen eten eet.

Ook spoelen met kamille-afkooksels, salieblaadjes, munt, calendula en klein hoefblad bleek effectief te zijn bij tonsillitis.

Behandeling van chronische tonsillitis

Behandeling van chronische tonsillitis is als volgt:

  • het wassen van de amandelen met antiseptische oplossingen (Octenisept, Chlorhexidine);
  • regelmatig spoelen van de mondholte met een koper-zilverwateroplossing;
  • gebruik van lokale immunomodulatoren (Ribomunyl);
  • toevoeging van etherische oliën aan inhalatie- en spoeloplossingen;
  • fysiotherapeutische procedures voor de keel en lymfeklieren (ultrageluid, lasertherapie, magnetische therapie, FEF);
  • Dagelijkse revalidatie van de mond, neus en neusbijholten.

Hoe wordt acute faryngitis behandeld

Therapie voor acute faryngitis omvat niet het gebruik van antibiotica, als er geen overlapping van bacteriële infecties is.

De standaardbehandeling van faryngitis omvat de volgende hulpmiddelen en methoden:

  • gorgelen minstens 6 keer per dag (Furacilin, oplossingen van soda en zeezout, afkooksels van kamille en calendula, mineraalwater);
  • inademing en irrigatie van de keel met antiseptische oplossingen (Chlorophyllipt, Angilex);
  • tabletten en zuigtabletten die sulfonamiden bevatten (Faringosept, Septifril);
  • immunostimulerende antivirale geneesmiddelen (Viferon, Kagocel, Arbidol);
  • overvloedige warme drank;
  • droge kompressen op de nek;
  • het volgen van een dieet dat hard, pittig en vet voedsel uitsluit;
  • regelmatige natte reiniging in de kamer van de patiënt.

Medische maatregelen tegen chronische faryngitis

Behandeling voor chronische faryngitis omvat voornamelijk de eliminatie van de factoren die de ontwikkeling van de ziekte hebben veroorzaakt, hiervoor is het noodzakelijk om infectieuze foci in de mond en nasopharynx te reorganiseren, het gekromde neustussenschot te corrigeren en het spijsverteringsstelsel te behandelen.

Antibiotica hebben alleen indicaties in geval van hyperthermie en een uitgesproken toename van de lymfeklieren. De meest voorkomende en effectieve geneesmiddelen voor een brede aanpak worden beschouwd als Geraadpleegd en Amoxiclav.

Behandeling van chronische faryngitis omvat het nemen van antihistaminica om oedeem van de keelholte te verminderen (Suprastin). Om intense hoest te verlichten, worden hoestreflex reducerende middelen (Codelac) gebruikt.

Verplichte methode voor faryngitis spoelen elk half uur, hiervoor kunt u farmaceutische antiseptica (Lugol, Hexoral), alkalische oplossingen of kruidenafkooksels gebruiken.

http://bronkhi.ru/tonzillit-i-faringit-osobennosti-lecheniya-boleznej/

Faryngitisfoto van de tonsillitis

In de menselijke keel zitten clusters van lymfoïde weefsel in de vorm van korrels, amandelen. Ze zijn betrokken bij de vorming van de lymfoepitheliale barrière, de geboorte en rijping van lymfocyten en antilichamen komen hier voor, en het contact tussen het organisme en de externe omgeving vindt plaats.

Palatine amandelen zijn betrokken bij de vorming van immuniteit, de spijsvertering in de mondholte, verwijderen overtollige lymfocyten, hebben een nauwe relatie met hormonale organen - de hypofyse, thymus, schildklier, bijnierschors.

Ontstekingen van de amandelen worden tonsillitis genoemd. Acute ontsteking - zere keel. Chronisch - chronische tonsillitis. Angina komt ook voor bij andere tonsillen (linguale, faryngeale, nasofaryngeale), maar dit is een zeer zeldzaam proces.

Tijdens angina treedt lokale acute ontsteking op, die wordt veroorzaakt door bacteriële flora, schimmels, adenovirussen, spilvormige bacillen, spirocheten. Het kan een uiting zijn van infectieziekten en bloedziekten.

Het gebeurt in de volgende vormen:

Bluetongue. Folliculaire. Lacunaire. Mixed. Abces. Simanovskiy-Vincent. Necrotic. Herpetische. Schimmel. Angina met difterie. Mazelen. Roodvonk. Met HIV-infectie. Angina met leukemie. Monocytische. Agranulotsitarnoy. Syfilitische. amandelontsteking

, als een aanhoudende chronische laesie van de amandelen, betrekt het hele lichaam daarbij. Het heeft microbiële oorzaken, maar alleen de exacerbaties ervan kunnen angina worden genoemd. Hun frequentie hangt af van de seizoensgebondenheid, de staat van beschermende krachten, de duur van de ziekte, pathogeniteit van pathogenen. Het gebeurt in een eenvoudige en

Symptomen van tonsillitis en tonsillitis

Een verscheidenheid aan microbiële flora, die tonsillitis veroorzaakt, heeft zijn eigen kenmerken van klinische manifestaties:

Tonsillitis heeft zijn eigen kliniek, afhankelijk van de vorm van de ziekte. Symptomen van amandelontsteking en chronische tonsillitis variëren.

Hoe onderscheid te maken tussen de virale en bacteriële vorm van angina in de foto

amandelontsteking

Een teken van chronische amandelontsteking kan een etterende inhoud van de amandelen zijn, de aanwezigheid van overgedragen angina tijdens het leven, de kenmerkende anatomische veranderingen van de amandelen. Gewoonlijk treden exacerbaties van de ziekte tot zes keer per jaar op, bij immuungecompromitteerde patiënten kan er sprake zijn van een dode huid.

Purulente stekkers in de gaten van de amandelen, roodheid en zwelling van de palatinebogen, verklevingen daartussen, perifere lymfadenopathie zijn tekenen van een eenvoudige vorm van chronische tonsillitis. In de eerste graad van de toxisch-allergische vorm kunnen periodieke subfebriele aandoeningen, zwakte, malaise, vermindering van het vermogen om te werken, pijn in de gewrichten, hartstoornissen worden waargenomen. De tweede graad wordt gekenmerkt door een langdurige lichaamstemperatuur binnen de lage cijfers, hartritmestoornissen, die worden geregistreerd op het ECG, pijn in de gewrichten, onderrug, hart, vergroting en gevoeligheid van de submandibulaire en anterieure cervicale lymfeklieren.

Faryngitis is een ontsteking van de keelholte mucosa, tonsillitis beïnvloedt de amandelen. Faryngitis gaat gepaard met verkoudheden veroorzaakt door virussen. De veroorzakers van acute faryngitis bij 70% zijn virussen, tonsillitis - bacteriële flora.

Tijdens faryngitis strekt het ontstekingsproces zich uit tot de achterste en laterale wand van de keelholte, zijribbels, gehoorbuis kunnen doorgaan naar de palatinale amandelen, maar de achterste wand van de keelholte zal noodzakelijkerwijs ontstoken zijn. Tonsillitis heeft zijn eigen lokalisatie - palatinale amandelen.

Met faryngoscopie kan de lokalisatie van ontsteking worden vastgesteld. Bij patiënten met faryngitis stroomt slijm (in acute vorm) langs de rode posterieure farynxwand, er kunnen granulaties (granulaire faryngitis), dunner wordende slijmvliezen (atrofische faryngitis) zijn.

Bij het onderzoeken van de keel van patiënten met tonsillitis, vergroot, bedekt met etterende bloederige tonsillen, kunnen de tong en palatinebogen zwellen. De faryngeale wand is niet ontstoken.

Op de foto een keel met faryngitis en keelpijn

Hoe je angina onderscheidt van faryngitis, zie onze video:

Het strottenhoofd verbindt de keel en luchtpijp. Dit orgaan voert beschermende, ademhalings- en beroepsfuncties uit. Bij ontsteking van het slijmvlies (laryngitis) zijn alle drie de functies gestoord.

Amandelen - deel van het lymfestelsel. Wanneer tonsillitis immuun en beschermende functie lijdt. In dit geval zal de productie van lymfocyten verminderd zijn, de infectie ondervindt geen obstakels voor de verspreiding en kan snel in andere organen terechtkomen via de lymfevaten.

Gebruikelijk bij deze ziekten is dat beide processen het gevolg zijn van ontsteking, vergezeld door een zere keel. De mate van pijn en lokalisatie zijn anders.

en tonsillitis wordt gedaan door een KNO-arts.

Hoe laryngitis en valse kroep te herkennen, zegt Dr Komarovsky:

Als de bovengenoemde ziekten het gevolg zijn van een ontsteking, moet u misschien niet apart op elk van hen verblijven? Nee en nee opnieuw. Alleen de juiste diagnose is de sleutel tot een succesvolle behandeling en herstel.

Het interviewen van de patiënt, zijn onderzoek en aanvullende onderzoeksmethoden laten toe om een ​​adequate behandeling voor te schrijven, om complicaties en de overgang van de ziekte naar de chronische vorm te voorkomen.

Aanvullende onderzoeksmethoden (klinisch)

en gevoeligheid voor antibiotica) stellen ons in staat om de ernst en de aanwezigheid van complicaties te bepalen.

Naast tonsillitis, faryngitis, laryngitis, als afzonderlijke inflammatoire ziekten van de KNO-organen, zijn er streptokokken tonsillofaryngitis (tonsillitis). De veroorzakers van de ziekte kunnen beta hemolytische streptococcus-groep A, virussen, schimmels, bacteriën, chlamydia zijn.

De diagnose wordt gesteld op basis van klachten van keelpijn, de aanwezigheid van hoge temperatuur, roodheid van de amandelen, farynx, huig, karakteristieke afscheiding. Acuut begin van de ziekte, een toename van de submandibulaire lymfeklieren zijn in het voordeel van deze pathologie. Faryngoscopie en het uitzaaien van het uitstrijkje op de microbiële flora maken het mogelijk om de veroorzaker en de lokalisatie van het proces te bepalen.

Als de ontsteking zich van de amandelen naar het strottenhoofd verspreidt, ontwikkelt zich tonsillolaryngitis. Alle symptomen van de ziekte zijn kenmerkend voor laryngitis en tonsillitis. Dit gebeurt vaak met virale infecties.

Catarral-ziekten kunnen ook optreden als faryngolaryngitis. Meestal gebeurt dit met ARVI, influenza, adenovirale infecties. Behandeling van tonsillitis, faryngitis, laryngitis heeft overeenkomsten met bacteriële oorsprong. Virale ziekten worden symptomatisch behandeld.

Het behandelingsregime is om lichamelijke en stemspanningen te beperken. Thuismodus, in gevallen van matige ernst - bed gedurende twee dagen. In ernstige gevallen - ziekenhuisopname in het ziekenhuis.

Hygiënische maatregelen bestaan ​​uit het toewijzen van een apart gerecht aan een patiënt, een aparte ruimte, die gedurende 30 minuten tweemaal daags wordt geventileerd, dagelijks nat wordt gereinigd en lucht bevochtigd.

Maaltijden moeten melk- en plantaardige producten zijn, voedsel wordt bereid in de vorm van aardappelpuree en vloeibare gerechten, geserveerd in de vorm van warmte. Je moet veel drinken, eten

. Irriterende slijmvliezen, dierlijke vetten, specerijen, gerookt vlees, alcohol, tabak, koolzuurhoudende dranken zijn uitgesloten.

De belangrijkste behandeling voor bacteriële ontstekingsziekten zijn antibiotica. Voorkeur wordt gegeven aan penicillines (Augmentin, Flemoxin, Amoxiclav), macroliden (Sumamed) en cefalosporines (Cefotaxime, Cefuraxim).

Gebruik van lokale antibiotica Bioparox, Gramicidin, Chlorophyllipt. Voor de revalidatie van de keel antiseptica gebruiken:

Stopangin. Trachisan. Dekatilen. Strepsils. Faringosept. Lizobakt. Geksasprey.

Maar met angina, duurt een antibioticakuur 10 dagen en faryngitis en laryngitis kunnen zonder antibiotica worden genezen. Gecompliceerde vormen vereisen zeven dagen gebruik van deze geneesmiddelen. Fysiotherapeutische procedures in de acute periode zijn niet voorgeschreven. In alle gevallen worden vitamines en antihistaminica gebruikt.

Simpele aanbevelingen voor de behandeling van keelpijn in onze video:

Veel gemeen met deze ziekten. De behandeling heeft zijn eigen kenmerken. Het is belangrijk om de reden te kennen om er goed mee om te kunnen gaan.

De eerste plaats onder complicaties van angina is reuma, hart- en nierschade. Met de verspreiding van de infectie - kan sepsis ontwikkelen. Er kunnen complicaties zijn zoals peritonsillitis, farynx abces, acute lymfadenitis, otitis media, parafarynx abces. Bij onvoldoende behandeling - de overgang van de ziekte naar de chronische vorm.

De ziekte is zeer besmettelijk - het wordt overgedragen door huishoudelijke artikelen, door druppeltjes in de lucht, in nauw contact met zieke mensen. Maar de aanwezigheid van een microbieel middel is geen voorwaarde voor zijn ontwikkeling.

Vermindering van de afweer van het lichaam, gebrek aan vitamines, fysieke uitputting, chronische ziekten in de mond, neus, stress, ongunstige levensomstandigheden zijn de factoren die tonsillitis kunnen veroorzaken.

Hoe geen angina te krijgen

De prognose hangt af van de vorm van de ziekte, de duur en de ernst ervan. Met ongecompliceerde vormen en adequate therapie is de prognose voor herstel gunstig.

Vaak zijn patiënten vanwege hun onervarenheid niet in staat onderscheid te maken tussen faryngitis en tonsillitis, waarvan de verschillen alleen voor een ervaren specialist vanzelfsprekend lijken. Beide ziekten zijn pathologische processen in de keel van een inflammatoir karakter. Hoewel de behandeling enigszins vergelijkbaar is, is het nog steeds uiterst belangrijk om te weten wat het verschil is tussen faryngitis en tonsillitis. Dit maakt het mogelijk om een ​​differentiële diagnose uit te voeren, de juiste diagnose te stellen en adequate therapie voor te schrijven.

Faryngitis en de oorzaken van het optreden Oorzaken van tonsillitis Symptomen van acute vormen van de ziekte Hoe een chronische ziekte identificeren Behandeling van de ziekte Welke ziekte is ernstiger

Verschillen van faryngitis door tonsillitis (keelpijn)

Als hij weet wat faryngitis is, kan een persoon hem op zijn minst verdenken en op tijd contact opnemen met een arts.

Faryngitis is een acuut ontstekingsproces waarbij het slijmvlies en het lymfoïde weefsel van de achterste farynxwand worden aangetast. De oorzaken van de ziekte kunnen infectieuze agentia zijn (adenovirussen, rhinovirussen, streptokokken, stafylokokken) of saprofyten, die worden geactiveerd onder invloed van ongunstige factoren. Dit kan bijvoorbeeld algemene of lokale hypothermie zijn. Er zijn ook gevallen waarbij faryngitis optreedt op de achtergrond van acute infecties van de luchtwegen, maar het zal worden gecombineerd met laryngitis of rhinitis. De prikkelende factor kan de werking zijn van thermische of chemische irriterende stoffen: koude lucht, pittig of warm voedsel, sigarettenrook, stof, alcohol.

Foto keel met faryngitis

Er zijn ook een aantal factoren die een vruchtbare voedingsbodem creëren voor de ontwikkeling van ontstekingen in de keel:

verwondingen aan de neus, waardoor het septum gebogen is; de aanwezigheid van ontstekingshaarden in het lichaam (sinusitis, cariës, rhinitis); neuspoliepen; gebrek aan vitamines; onderkoeling; verminderde immuniteit; adenoïden.

Tonsillitis is een inflammatoire laesie van het lymfadenoïde weefsel van de keelholte. Vaker voor deze ziekte hoor je de naam "angina". Als er niets is geschreven vóór de diagnose, dan is er een ontsteking van de amandelen, anders geeft het woord "angina" de lokalisatie aan.

In tegenstelling tot faryngitis wordt tonsillitis alleen veroorzaakt door microben of virussen. De meest voorkomende pathogeen is B-hemolytische streptokokgroep A. In zeer zeldzame gevallen wordt angina veroorzaakt door een schimmelinfectie.

Provocatieve factoren lijken enigszins op die welke faryngitis veroorzaken:

onderkoeling; bedwelming van het lichaam; afname in weerstand; hypovitaminose; overtreding van de nasale doorgankelijkheid; overwerk.

Foto keel voor zere keel

Therapie en patiëntenzorg kan sterk variëren in verschillende ziekten. Daarom is het erg belangrijk om te weten hoe faryngitis verschilt van tonsillitis.

Een persoon zonder speciale opleiding en werkervaring kan amandelontsteking en faryngitis gemakkelijk met elkaar verwarren. En dit zal onaangename gevolgen met zich meebrengen. Daarom is het belangrijk om te weten wat de verschillen zijn in ziekten.

Acute tonsillitis is een ziekte met lokale veranderingen in de keel en complicaties op afstand (hart, nieren, gewrichten). Er zijn verschillende vormen van angina:

catarrale - de gemakkelijkste vorm. Het is het gemakkelijkst om te verwarren met acute faryngitis. Een onderscheidend kenmerk is de afwezigheid van roodheid in het orale deel van de keelholte; folliculair - gekenmerkt door een ernstiger beloop. Op de amandelen worden gele of geelachtig witte vlekken gevormd - etterende follikels; lacunar - het klinische beeld is vergelijkbaar met het vorige, maar wanneer bekeken, zijn de raids zichtbaar, die gemakkelijk kunnen worden verwijderd. Het oppervlak zal niet bloeden; ulceratieve-membraneuze - de meest ernstige vorm van de ziekte. Hiermee worden geel-witte films gevormd op het oppervlak van de amandelen, die na verwijdering een bloedende wond achterlaten. Het gevaar van de ziekte is dat het kan leiden tot necrose van de amandelen.

De ziekte begint acuut. Patiënten klagen over een droge en aanvaardbare keelpijn, die bij het slikken kan verergeren. Ook duidelijke vermoeidheid, lichte hoofdpijn. Af en toe kunnen lichaamspijnen en gewrichtspijn voorkomen. Ten eerste is de temperatuur laag - tot 38 graden.

Als de tijd niet begint met de behandeling van angina, verslechteren de symptomen. De lichaamstemperatuur kan hoge waarden bereiken - meer dan 40 graden. Keelpijn neemt aanzienlijk toe, kan uitstralen naar het oor. Er zijn pijnlijke gevoelens die de beweging beperken, in de onderrug en de gewrichten.

Met behulp van een bloedtest worden leukocytose, versnelde erythrocytensedimentatiesnelheid en leukocytverschuiving naar de linkerkant bepaald. Een uitstrijkje uit de mond helpt om de veroorzaker te identificeren.

Het beeld van acute faryngitis lijkt sterk op de eerste symptomen van een zere keel (catarrale vorm) - er is een gevoel van uitdroging en keelpijn, pijn die sterker wordt tijdens het slikken. Hoest, oorcongestie kan verstoren. Er is een gevoel van een vreemd voorwerp in de keel. Maar faryngitis verschilt van tonsillitis doordat het geen koorts en verstoring van de algemene toestand van het lichaam veroorzaakt. En wanneer het wordt bekeken, is roodheid niet alleen op de amandelen gelokaliseerd, maar verspreidt het zich bijna overal in de keelholte.

Het gebeurt vaak dat twee naburige orgels in het proces worden getrokken. Dan komen faryngitis en tonsillitis gelijktijdig voor. In dit geval zal de ziekte faryngotoncilitis worden genoemd. Het zal klinisch symptomen van ontsteking en farynx en amandelen vertonen.

De acute vorm kan veranderen in chronische tonsillitis of faryngitis. Dit is te wijten aan onjuiste of niet-tijdige behandeling, verminderde weerstand van het lichaam, agressiviteit van de ziekte en specifieke klimatologische omstandigheden. Chronische ziekte verloopt traag, met perioden van exacerbatie. Het is bijna onmogelijk om het te genezen, maar er zijn methoden waarmee het proces niet kan worden verscherpt.

Een grote rol in de ontwikkeling van chronische faryngitis wordt toegeschreven aan de invloed van professionele factoren - temperatuurschommelingen, te droge lucht, de aanwezigheid van gassen, dampen of stof in de ingeademde lucht. Ziekten zijn onderverdeeld in drie soorten:

Catarrale - patiënten klagen over kietelen, droge keel, vaak hoesten. De symptomen zijn intermitterend - verdwijnen dan en verschijnen daarna. Tijdens faryngoscopie zie je zwelling, roodheid. Het slijmvlies is verdikt, de bloedvaten verwijden zich, op sommige plaatsen zijn slijmafzettingen merkbaar. Hypertrofie - congestie van de oren na verschillende opeenvolgende slokjes sluit zich aan bij de bovengenoemde klachten. Bij onderzoek worden de gezwellen van het lymfadenoïde weefsel bepaald, die eruit zien als bulten die uitsteken boven het oppervlak. Atrofische symptomen zijn 's ochtends meer uitgesproken, oren worden niet gelegd. Er is een onaangename geur uit de mond. Het slijmvlies is verdund, het is bleek, kan een lak uiterlijk hebben. Op sommige plaatsen kan het bedekt zijn met groene of grijze korstjes.

Het verschil tussen tonsillitis en faryngitis is dat het de werking van een virus of bacterie vereist. Ontsteking kan specifiek zijn - laesie door infectieuze agentia (tuberculose, syfilis) of niet-specifiek - is infectieus en allergisch van aard.

Geassocieerd met chronische tonsillitis is het optreden of verergering van het beloop van een groot aantal ziekten. Allereerst zijn dit ziekten van de nieren en het hart. Reumatiek en thyreotoxicose komen het vaakst voor.

Het ziektebeeld wordt gekenmerkt door frequente exacerbaties, vooral in de herfst-winterperiode. Tijdens remissie stoort de ziekte de patiënt nauwelijks. Tijdens exacerbatie zijn de symptomen dezelfde als in de acute vorm.

Tijdens het onderzoek, een cilindrische verdikking van de palatinebogen, cicatriciale verandering van de amandelen, pus in de lacunes, wordt een toename van de regionale lymfeklieren gezien.

Zoals bij alle andere ziekten, is het belangrijkste om zo snel mogelijk een arts te raadplegen en niet om zelf medicatie te nemen. De symptomen lijken sterk op elkaar en de behandeling van tonsillitis en faryngitis kan compleet anders zijn. Alleen een specialist kan vertellen hoe een patiënt moet worden behandeld en verzorgd.

Om faryngitis goed te behandelen, moet u eerst de provocerende factoren verwijderen. Van de voorgeschreven medicijnen:

zuigtabletten - Falimint, Strepsils; keelspray - Ingalipt, Yoks; gorgelen - Furaciline, tincturen op medicinale planten.

Het is belangrijk dat de patiënt alleen warm eten en drinken consumeert. Het mag de keelslijmvliezen niet irriteren. Medicijnen zouden, indien mogelijk, ook in de vorm van warmte moeten worden geconsumeerd.

Bij tonsillitis is het gebruik van dergelijke tabletten en procedures niet effectief. Zij zouden verplicht moeten zijn om antibiotica toe te voegen - erytromycine, oxacilline. Ook antihistaminica voorschrijven - Diazolin, difenhydramine. Als zich regionale lymfadenitis ontwikkelt, worden de warmtebehandelingen uitgevoerd - Solux, comprimeren.

We kunnen meteen zeggen dat tonsillitis veel moeilijker is dan faryngitis. En brengt veel meer formidabele consequenties met zich mee.

Wanneer faryngitis zelden antibiotica is, moet u ze niet inslikken zodra uw keel pijn doet. Maar als een diagnose van angina wordt gesteld, is het nemen van antibacteriële geneesmiddelen verplicht, en hoe eerder hoe beter.

Het is belangrijk om te onthouden dat amandelontsteking niet wordt aanbevolen om de amandelen te smeren, omdat dit kan leiden tot de verspreiding van infecties.

Chronische tonsillitis, evenals faryngitis of andere aandoeningen van de keel, kunnen leiden tot kanker van de bovenste luchtwegen. Daarom moeten patiënten regelmatig worden onderzocht.

Foto: faryngitis of tonsillitis gaat vaak gepaard met een zere keel.

Faryngitis of keelpijn is een inflammatoire laesie van de bovenste luchtwegen. Het ziektebeeld van de ziekte hangt af van de lokalisatie van het pathologische proces. In dergelijke gevallen klagen de meeste patiënten over zere keel, koorts en verminderde slikfunctie.

Velen stellen de vraag: "Hoe angina onderscheiden van faryngitis?". Deze ziekten verschillen in de locatie van de focus van ontsteking en symptomen. Een goede diagnose is de sleutel tot een succesvolle behandeling en een gunstige prognose. Een uitgebreide en adequate therapie voorkomt ook de vorming van complicaties en recidieven van de ziekte.

Tonsillitis of faryngitis zijn infectieziekten. Pathogenen kunnen pathologische micro-organismen, virussen en schimmels zijn. De ontwikkeling van ziekten wordt bevorderd door: plotselinge overcooling van het lichaam, verzwakking van het immuunsysteem en chronische pathologieën van inwendige organen.

Volgens de meerderheid van de otolaryngologen spelen influenzavirussen en adenovirussen een sleutelrol bij de ontwikkeling van acute faryngitis en veroorzaakt tonsillitis als een onafhankelijke ziekte streptokokken en stafylokokken. Bovendien ontwikkelt zich vaak een ontsteking van de keelholte als gevolg van de verspreiding van de infectie van de neusholtes en keel.

Om de vraag te beantwoorden: "Wat is het verschil tussen faryngitis en keelpijn?" U moet vertrouwd raken met de symptomen van acute tonsillitis.

Het klinische beeld van de inflammatoire laesie van de tonsillen omvat de volgende symptomen:

een sterke stijging van de lichaamstemperatuur (zie bij angina, wat is de temperatuur: alles over een ernstig symptoom); pijnlijke aanvallen in de keel, die verergeren tijdens de maaltijd; bedwelming van het lichaam in de vorm van hoofdpijn, algemene zwakte, malaise, vermoeidheid en verlies van efficiëntie; zwelling en roodheid van het slijmvlies van de amandelen; de aanwezigheid van etterende massa's, film of files in de klieren lacunes; vergroting en gevoeligheid van regionale lymfeklieren.

Hoe faryngitis verschilt van tonsillitis kan worden bepaald door de klinische manifestaties van inflammatoire laesies van de keelholte, waaronder de volgende symptomen:

keelpijn en pijn; paroxysmale droge hoest; laagwaardige lichaamstemperatuurindicatoren; uitgesproken roodheid van het slijmvlies met foci van ulceratie;

Hypertrofische vorm van faryngitis.

Frequente ontwikkeling van faryngitis is geassocieerd met late en incorrecte behandeling van acute respiratoire virale infecties.

Wat is amandelontsteking en faryngitis?

Dit zijn ontstekingsprocessen in het bovenste gedeelte van het ademhalingssysteem, die worden gediagnosticeerd volgens het volgende schema:

verduidelijking van de geschiedenis van de ziekte en subjectieve klachten van de patiënt; visuele inspectie van de nasopharynx en farynx; instrumenteel onderzoek van het slijmvlies in het bovenste gedeelte van het ademhalingssysteem; laboratoriumanalyse van bloed, volgens welke de arts de algemene toestand van de patiënt bepaalt.

Wat is faryngitis en tonsillitis, wat hebben we vastgesteld en wat zijn de verschillen?

http://lor-prostuda.ru/tonzillit-faringit-foto/

Verschillen tonsillitis, faryngitis en laryngitis

Keelpijn, ongemak, verlies of heesheid - een veel voorkomend symptoom van vele ziekten. Tonsillitis, faryngitis en laryngitis gaan gepaard met soortgelijke symptomen. Dit zijn de meest voorkomende ziekten van de keel. Ze gaan allemaal gepaard met zeer vergelijkbare symptomen. Het is belangrijk om de ziekte correct te diagnosticeren, dit hangt af van hoeveel een persoon kan herstellen.

Al deze ziekten worden geassocieerd met keel, maar er is een fundamenteel verschil tussen beide.

Het belangrijkste verschil tussen deze ziekten is dat ontsteking op verschillende plaatsen is gelokaliseerd. Faryngitis is een ontsteking in de keelholte, laryngitis in het strottenhoofd, tonsillitis in de amandelen.

Elk van deze ziekten verschijnt en ontwikkelt zich actief met verminderde immuniteit. Het is noodzakelijk om een ​​idee te hebben over deze pathologieën, om ze te kunnen onderscheiden, om te weten welke verschillen er tussen bestaan, om tijdig de nodige maatregelen te nemen. Zelfs een arts kan soms een fout maken als hij niet voorzichtig en heel voorzichtig te werk gaat bij het onderzoeken van een patiënt.

Overweeg het verschil tussen faryngitis, laryngitis, tonsillitis.

amandelontsteking

Vaker zijn ze ziek met kinderen dan met volwassenen. Deze ziekte is gelokaliseerd in de amandelen (klieren). Tonsils - het orgel in de keel. Het maakt deel uit van het immuunsysteem. De klieren vormen een barrière voor het binnendringen van verschillende virussen en infecties in de luchtwegen. Langdurige infecties zelf kunnen echter ontstoken raken en dit wordt de oorzaak van de ziekte. Dit gebeurt als maatregelen niet op tijd worden genomen om infecties en virussen in dit gebied te elimineren.

U kunt geïnfecteerd raken door druppeltjes in de lucht en ook zelf-geïnfecteerd zijn in de aanwezigheid van chronische ziekten.

Chronische tonsillitis manifesteert zich als iemand te veel koelt of als gevolg van een sterke afname van de beschermende eigenschappen van het organisme.

De veroorzakers van de ziekte - meestal stafylokokken, streptokokken, minder vaak chlamydia, verschillende virussen.

Het kan optreden na een keelpijn, mazelen, roodvonk. Verschijnt tonsillitis bij een infectie direct in de klieren.

Symptomen van deze ziekte:

  1. Aanzienlijke toename van amandelen.
  2. Onaangenaam keelsensatie.
  3. Problemen met slikken.
  4. Verhoogde temperatuur.
  5. Zwelling in de mond.
  6. Het verschijnen van een onaangename geur uit de mondholte.
  7. Hoofdpijn.
  8. Algemene malaise.
  9. Mogelijke toename van de lever, milt.
  10. Purulente pluggen op de klieren.
  11. Wallen van palatinebogen.
  12. Pijn in de lymfeklieren in de cervicale regio.

Als u de ziekte start, kan dit ertoe leiden dat de amandelen in de toekomst moeten worden verwijderd. Tonsillitis kan complicaties veroorzaken voor de nieren en de lever, het hart. Problemen kunnen verder ontstaan ​​in de vorm van een ontsteking van het oor. Als tonsillitis niet volledig is genezen, kan dit uiteindelijk leiden tot hartfalen, reuma en ernstige gewrichtsproblemen. Paratonsillitis en abcessen kunnen op de lokalisatieplaats verschijnen.

Artsen geloven dat zere keel een exacerbatie is van chronische tonsillitis. De meest voorkomende oorzaak van amandelontsteking zijn verschillende ademhalings- of infectieziekten. Maar gebitsproblemen kunnen ook het uiterlijk veroorzaken: onbehandelde tanden, problemen met tandvlees. Lokale wondblessures zullen ook bijdragen.

In het geval dat een ziekte bacterieel van aard is, kan deze zich extreem snel ontwikkelen.

Om amandelontsteking te diagnosticeren, richt de arts zich voornamelijk op uiterlijke tekenen van de ziekte en schrijft een CBC voor. Een significante overmaat van het aantal leukocyten duidt op de aanwezigheid van een ontstekingsproces in het lichaam van de patiënt. Bovendien zal de specialist de zwelling van de klieren en hun roodheid, de aanwezigheid van pijn in de patiënt met palpatie van de lymfeknopen in de nek opmerken.

De behandeling hangt volledig af van de vorm van de ziekte, dus het is belangrijk om tonsillitis correct te diagnosticeren. Bij chronische tonsillitis kan, als er geen complicaties zijn, conservatieve therapie worden voorgeschreven: het verwijderen van files, het wassen van de keel, verschillende inhalaties en gorgelen met soda-zoutoplossingen. Om de pijn te verminderen, schrijft de arts ontstekingsremmende geneesmiddelen voor in de vorm van siropen of poeders, die zullen helpen om aanzienlijk te slikken. Op dit moment is het belangrijk om het drinkregime in acht te nemen - u moet voldoende vloeistof drinken en het moet warm zijn.

De effectiviteit van de behandeling neemt toe met het gebruik van geneesmiddelen die de immuniteit verhogen.

Het wordt als rationeel beschouwd om, indien nodig, lokale antibacteriële geneesmiddelen te gebruiken. In moeilijke gevallen is chirurgische interventie aangewezen.

keelholteontsteking

Dit is een ontsteking in de bovenste luchtwegen, namelijk de keelholte. Ondanks de gelijkenis met laryngitis, zullen de behandelingsmethoden anders zijn. Er is een keelontsteking als gevolg van het "verlagen" van de verkoudheid met ARVI naar beneden. Oorzaken zijn inademing van tabak, agressieve chemische geuren. Het kan gepaard gaan met rhinitis, sinusitis en ook optreden als gevolg van problemen met de tanden. Verschijnt vaak wanneer een ontsteking al bestaat in een orgaan in de buurt van de keelholte. Soorten faryngitis ingesteld. Schimmelziekten, virussen, keelblessures en nog veel meer kunnen het voorkomen ervan veroorzaken. Symptomen van deze ziekte zijn:

  1. Droge keel, krassen in de keel.
  2. Problemen bij het slikken.
  3. Algemene zwakte en malaise.
  4. Overvloedige slijmafscheiding uit de neus.

Temperatuurstijgingen komen minder vaak voor dan bij tonsillitis en laryngitis.

De behandeling van faryngitis omvat gewoonlijk dergelijke maatregelen:

  • lokale sanitaire voorzieningen (gorgelen);
  • eliminatie van koude dranken en voedsel;
  • dieet. Het is noodzakelijk gerechten die te scherp of gemarineerd zijn, met een hoog gehalte aan kruiden uit te sluiten.

De meest voorkomende vorm is catarrale faryngitis bij luchtwegaandoeningen. De oorzaak van zijn uiterlijk en snelle ontwikkeling zijn vaak rhinovirussen, dat wil zeggen, de ziekte heeft een virale aard. De bacteriële vorm komt veel minder vaak voor.

De manifestatie van faryngitis kan in sommige gevallen het begin van rodehond of mazelen betekenen.

keelontsteking

Laryngitis treedt ook op als een begeleidende ziekte voor verkoudheid, evenals als gevolg van overmatige inspanning van de stembanden of wanneer blootgesteld aan allergenen (stof, gassen, tabak). Het is een ontstekingsproces in het orgaan onder de farynx - het strottenhoofd. Ontsteking treedt op als gevolg van een infectie. Kan optreden na roodvonk, griep, kinkhoest en ook als gevolg van onderkoeling van de keel. Het gebeurt ook vanwege allergieën.

  1. Verdwenen stem of zijn volledige verlies.
  2. Gevoel van rauwheid in de keel.
  3. Droogte.
  4. Ernstige hoofdpijn.
  5. Sterke, droge hoest.
  6. Soms koorts.

Laryngitis duidt ook duidelijk op larynxoedeem en de aanwezigheid van grote hoeveelheden slijm in dit gebied.

Bij deze ziekte is het erg belangrijk om de stemmodus te observeren: spreek niet zonder speciale behoefte, vermijd overmatige spanning van de ligamenten. Het wordt ook aanbevolen om de luchtvochtigheid in de kamer waar de patiënt zich bevindt aanzienlijk te verhogen. Het is belangrijk dat contact met allergenen volledig wordt uitgesloten. Sta het drogen van slijmvliezen niet toe. Bij het gebruik van folkremedies is voorafgaand overleg met een arts noodzakelijk. Gebruik geen bereidingen die munt of menthol bevatten. Verschillende inhalaties en lavages worden ook aanbevolen, maar het is de moeite waard eraan te denken dat ze in ernstige gevallen niet helpen, maar zelfs nog meer oedeem kunnen veroorzaken, daarom is behandeling in een kliniek in een dergelijke situatie noodzakelijk. Behandel laryngitis met actuele ontstekingsremmende medicijnen.

In ernstige gevallen van de ziekte kan zelfs een operatie worden uitgevoerd om pus te verwijderen, waarna antibioticumtherapie wordt voorgeschreven. Uiteraard is een dergelijke behandeling alleen mogelijk in stationaire omstandigheden.

Wat anders verschillen faryngitis, tonsillitis en laryngitis

De oorzaak van al deze pathologieën ligt in de regel in aandoeningen van de luchtwegen, dus het eerste klinische beeld lijkt erg op elkaar.

Het belangrijkste verschil tussen faryngitis en tonsillitis is dat verschillende organen worden aangetast. Faryngitis beïnvloedt de farynx, laryngitis - strottenhoofd, tonsillitis - palatine amandelen. Behandeling van ziekten vindt ook op verschillende manieren plaats. Laryngitis, faryngitis en tonsillitis hebben genoeg verschillen om deze ziekten te differentiëren:

  • Soms met tonsillitis, kunt u een speciale pijn in het oor en de buik ervaren. In sommige gevallen verschijnt uitslag die zich door het lichaam kan verspreiden. Bij tonsillitis is de keelpijn zo ernstig dat bijna niemand kan praten of eten. Op basis van een witte of geelachtige bloei op de amandelen van de patiënt, kan men beoordelen dat hij tonsillitis heeft.
  • Faryngitis van tonsillitis is ook een andere manifestatie van pijnsyndromen. Tijdens faryngitis neemt het pijnsyndroom toe in het geval van de invloed van externe factoren (voedselinname, inademing van sterke geuren). Faryngitis wordt geactiveerd door verschillende overbelasting van het lichaam, zowel emotioneel als fysiek.

Om de ziekte correct te identificeren, laten de artsen zich leiden door de volgende uiterlijke tekenen:

  • de conditie van de klieren, het strottenhoofd en de farynx in het algemeen;
  • toestand van keelweefsels;
  • kleur slijmvliezen.

Om faryngitis, laryngitis en amandelontsteking bij volwassenen te behandelen, zijn lokale preparaten wenselijk. De moderne farmaceutische industrie biedt veel, maar alleen een specialist moet ze aanwijzen. Dit zijn verschillende sprays en druppels die niet alleen helpen om de algemene toestand te verlichten en onaangename symptomen te verlichten, maar ook bijdragen aan het lichaam als geheel in de strijd tegen ziekte. Bij het uitvoeren van inhalaties is het de moeite waard om een ​​vernevelaar te gebruiken voor de beste medische injectie op de juiste plaats. Antibiotica voor tonsillitis en keelontsteking worden alleen voorgeschreven als de ontsteking niet op een andere manier kan worden verwijderd.

Als de zere keel wordt geactiveerd door een virale infectie, dan zullen antibiotica volledig nutteloos zijn. Daarom is het onmogelijk om deel te nemen aan zelfdiagnose en zelfbehandeling.

Indien nodig kan de arts aanvullende tests voorschrijven om de oorzaak van de keelpijn nauwkeurig te bepalen. Alleen een specialist is in staat om de ene ziekte van de andere te onderscheiden.

Er bestaat een algemene misvatting dat alle keelpillen voor een van deze drie ziekten kunnen worden gebruikt. Dit is fundamenteel verkeerd, omdat er bij verschillende bereidingen verschillende actieve ingrediënten zijn en veel van hen verschillende richtingen hebben.

De behandeling zou geen eendaagse behandeling moeten zijn, maar een hele weg afleggen.

Zelfs als het leek alsof het ongemak voorbij was, moet de behandeling tot het einde worden voltooid. Als dit niet wordt gedaan, dan zullen verdere chronische tonsillitis en faryngitis u zeker meer dan eens aan uzelf herinneren.

Effectieve preventie van keelaandoeningen

Het eerste voorkomen of verergering van elk van deze ziekten is mogelijk bij mensen van elke leeftijd en bijna elk moment van het jaar. Al deze ziekten kunnen worden voorkomen door deze eenvoudige richtlijnen te volgen:

  1. Monitor handhygiëne.
  2. Vermijd hypothermie. Probeer in het koude seizoen de keel te sluiten, ademhaling met je neus, niet met je mond.
  3. Controleer de netheid van de kamer, evenals de lucht erin.
  4. Vermijd blootstelling aan agressieve eiwitten (allergenen).
  5. Controleer de netheid van filters in airconditioners, luchtbevochtigers geïnstalleerd in een woonwijk.
  6. Verbeter de algehele immuniteit.
  7. Houd u aan de algemene dieetregels in uw dieet.
  8. Tijdens de periode van exacerbatie van ziekten om te proberen contact met de dragers van ziekten te vermijden. Als u drukke plaatsen moet bezoeken, moet u op openbare plaatsen een gaasverband gebruiken.
  9. Bij het eerste vermoeden van faryngitis, laryngitis of tonsillitis, dient u een arts te raadplegen.

Er moet aan worden herinnerd dat de verkeerde diagnose de verkeerde behandeling met zich meebrengt. Het gevolg hiervan zijn complicaties, die dan nog lang moeten verdwijnen.

http://pulmono.ru/gorlo/tonzillit/razlichiya-tonzillita-faringita-i-laringita

Kenmerken van de behandeling van keelontsteking, tonsillitis en faryngitis: hun oorzaken, symptomen en tekenen

De concepten van laryngitis, amandelontsteking en faryngitis verenigen een gemeenschappelijke overeenkomst - ze zijn allemaal geassocieerd met pathologische processen in de keel. Als u wilt beginnen met praten over de behandelingsmethoden voor een ziekte, moet u de symptomen en oorzaken van elke ziekte begrijpen.

In dit artikel leer je: hoe verschilt angina van faryngitis, hoe verschilt amandelontsteking van faryngitis

Er moet ook worden opgemerkt dat van alle oproepen aan otolaryngologen deze ziekten het vaakst worden opgespoord en de meest geschikte benadering van de therapie vereisen. Een dergelijk belang van keelziekten is te wijten aan een groot aantal complicaties die kunnen optreden in alle menselijke organen en weefsels: de pathologieën van de stembanden bij laryngitis, hart- en nierschade in het geval van tonsillo-gene infectie, septische processen bij etterige faryngitis enzovoort.

Onderscheidende oorzaken van symptomen en behandeling van laryngitis, faryngitis en tonsillitis

hoe u chronische tonsillitis en faryngitis thuis kunt behandelen

Wat is het verschil tussen symptomen van faryngitis en tonsillitis of laryngitis? Laryngitis is een keelaandoening waarbij het slijmvlies van de voorste, achterste en zijwanden van het strottenhoofd betrokken is bij het pathologische proces.
Faryngitis is geen zere keel en is niet verbonden in het beginstadium van de ontwikkeling van de ziekte met de amandelen.

Daarentegen, met faryngitis, beïnvloedt een ontsteking alleen de farynxstructuren, maar met de verspreiding van ontsteking kan deze doorgeven aan het laryngeale mucosa met de ontwikkeling van laryngofaryngitis.

Zowel acute als chronische tonsillitis manifesteren zich op hun beurt als ontstekingsveranderingen in de regio van de gepaarde palatinale amandelen en kunnen dienen als een bron van infectie, zowel voor de ontwikkeling van faryngitis als voor ontstekingsproblemen met strottenhoofd.

Het verschil tussen faryngitis en keelpijn is in dezelfde oorzakelijke relaties als het verschil tussen faryngitis en tonsillitis, dat wil zeggen, keelpijn - dit is acute tonsillitis volgens de nieuwe WHO-indelingsrichtlijnen.

Veel voorkomende oorzaken en symptomen van ontstekingsziekten van de keel (kenmerkend voor zowel laryngofaryngitis en tonsillitis):

  1. Invasie van bacteriële flora in het slijmvlies van de keel. Onder de bacteriën, de rol van Streptokokken type A en B, Pfeiffer sticks, Staphylococcus aureus en viridans, sommige soorten diplococci en Bacteroidesspp worden onderscheiden. - Dit zijn de meest voorkomende pathogene bacteriën. Hun invloed kan leiden tot de ontwikkeling van laryngitis, tonsillitis en faryngitis.
  2. Effecten van virale infectie - meestal zijn de veroorzakers adenovirussen, Orthomyxovirus influenzae, enterovirussen en enkele andere.
  3. Allergische reacties - wordt voornamelijk waargenomen bij mensen met een belaste allergische voorgeschiedenis en wordt gekenmerkt door de ontwikkeling van de ziekte met dezelfde naam: allergische faryngitis, allergische laryngitis, enz.
  4. Lang contact met chemische, biologische en andere gevaren bij professionele activiteiten. In geval van chronische penetratie in de luchtwegen werken deze actieve stoffen agressief op het slijmvlies van de keel met de ontwikkeling van faryngitis, tonsillitis of laryngitis.
  5. De redenen kunnen ook in slechte en "nutteloze" gewoonten zijn. De schadelijke zijn onder meer roken en alcoholmisbruik (vooral sterke) en het 'nutteloze' is de consumptie van zeer gekruid voedsel, warme voedingsmiddelen, gerookt vlees en frisdrank die de binnenwanden van de ademhalingsorganen kunnen irriteren.
  6. Langdurige hypothermie als een algemeen (geheel lichaam) en lokaal. Meestal doen dergelijke redenen zich voor bij mensen die in de vriezercompartimenten van fabrieken werken, wanneer ze in de winter buiten werken, enz.
  7. Ziekten van de neusholte zijn een risicofactor voor de ontwikkeling van tonsillitis, faryngitis en laryngitis. Dit komt door de verbinding van de neusholte met het strottenhoofd en de farynx, waardoor het infectieuze proces zich kan verspreiden naar de onderliggende ademhalingsstructuren.
  8. Gelijktijdige ziekten en chronische infecties: problemen met het maagdarmkanaal, de aanwezigheid van carieuze tanden en een gebrek aan hygiëne achter de mondholte, problemen met de schildklier en hormonale aandoeningen - dit alles draagt ​​bij tot de ontwikkeling van ontsteking in de keel.

Bijzondere oorzaken van laryngitis, tonsillitis en faryngitis (kenmerkend voor een bepaalde keelaandoening):

  1. In 70% van de gevallen veroorzaakt virale etiologie chronische faryngitis, veel minder vaak is de oorzaak van de ontwikkeling van acute en chronische laryngitis coronavirus en para-influenza-virus.
  2. De etiologie van laryngitis is meer geassocieerd met pneumokokken en streptokokken. Ook, wanneer laryngitis aanwezig is schimmel flora die een mycotische laesie kan hebben.
  3. Oorzaken van acute en chronische tonsillitis in 90% van de gevallen zijn in beta-hemolytische streptokok type A. Veel minder vaak treedt tonsillitis op als gevolg van adenovirussen, Fusobacterium fusiforme en spirochete van de mondholte.

Zoals u kunt zien, heeft elk van de ziekten bepaalde kenmerken in de eerste oorzaken van de ziekten, wat belangrijk is om te weten voor de behandeling van faryngitis, laryngitis en tonsillitis.

Kenmerken en verschillen van symptomen bij aandoeningen van de keel

Wat is het verschil tussen faryngitis en tonsillitis?

Zijn er verschillen in laryngitis, faryngitis en tonsillitis bij symptomen en tekenen?

Het ziektebeeld en de symptomen van keelontsteking bestaan ​​voornamelijk uit pijn, matige pijn bij het slikken (zelfs in ernstige gevallen) en een gevoel van droogheid in de keel.

Het is vaak mogelijk faryngitis te ontdekken met een aanraking van de amandelen - dit is niets meer dan de progressie van ontstekingen in de regio en de overgang naar gepaarde palatinemamillen. Faryngitis en tonsillitis kunnen ook gelijktijdig optreden met de bestaande chronische pathologie van lymfoïde weefsel van de keel.

Faryngitis na een zere keel bij het uitvoeren van alle doktersrecepten komt zeer zelden voor en is geassocieerd met resteffecten in de keel.

In tegenstelling tot faryngitis, met laryngitis is er een laesie van het vocale apparaat en de ziekte manifesteert zich door heesheid van stem en dysfonie, heesheid, droge hoest met de overgang naar een natte.

Patiënten met keelontsteking klagen over het gevoel van een vreemd lichaam in de keel, een gevoel van "obstructie" en ongemak in het strottenhoofd. Een kenmerk van de ziekte is de afwezigheid van temperatuur of de toename tot onbelangrijke aantallen (zelden boven 37,3 ° C), in tegenstelling tot tonsillitis.

Symptomen van acute tonsillitis bij volwassenen

Symptomen van chronische en acute tonsillitis bij volwassenen zijn meer prominente klinische manifestaties, vooral wanneer folliculaire vorm. De catarrale vorm van acute amandelontsteking wordt gekenmerkt door laesies van het slijmvlies van de amandelen met de verschijning van een pijnlijk en branderig gevoel in de keel, ernstig pijnsyndroom (vooral bij het slikken), droogheid op het posterolaterale oppervlak van de keel.

In de folliculaire vorm zijn de symptomen zelfs meer uitgesproken en zijn naast mucosale laesies, follikels betrokken bij de ontsteking. In het gebied van de amandelen zijn etterende afzettingen van gele of witte kleur zichtbaar, de zogenaamde tonsillolieten - deze worden gevormd als gevolg van verkalking van pus.

Het acute intoxicatiesyndroom manifesteert zich zeer ernstig - ernstige zwakte, malaise, constante slaperigheid. De lichaamstemperatuur wordt verhoogd tot 39-40 ° C, het is moeilijk om antipyretica te stoppen (een standaarddosis van 200 mg ibuprofen is niet genoeg, in dit geval wordt 400 mg ingenomen voor de behandeling van koorts).

Met de folliculaire vorm van de ziekte kan pijn uit de regio van de amandelen aan het oor 'geven', het artraliasyndroom (pijn in de gewrichten).

Deze aspecten van het ziektebeeld zijn belangrijk om te weten om de juiste diagnose, differentiële diagnose en de benoeming van een adequate en effectieve therapie vast te stellen, die heel verschillend is bij deze ziekten.

Faryngitis, tonsillitis, keelontsteking - hoe te diagnosticeren?

Diagnose van alle problemen met de keel begint met het vaststellen van de oorzaak van de ziekte, het verzamelen van professionele en huishoudelijke geschiedenis, het vinden van mogelijk contact met allergenen en allergische geschiedenis als geheel.

Mogelijke onderkoeling en risicofactoren worden vastgesteld (roken, voorkeur voor warm en warm in het dieet). Het is ook belangrijk om geassocieerde en achtergrondziekten vast te stellen die de progressie van ziekten kunnen veroorzaken.

De belangrijkste methoden voor de diagnose van laryngitis, tonsillitis en faryngitis zijn faryngoscopie en indirecte of directe laryngoscopie (om ontsteking van de larynxwand te detecteren).

  1. Faryngoscopisch onderzoek - deze diagnostische procedure maakt het mogelijk om de mondholte, farynx en farynx te onderzoeken en voor de implementatie ervan is het niet nodig speciale instrumentele apparaten te gebruiken.

Faryngoscopie met faryngitis onthult het oedemateuze en rode slijmvlies van de achterste farynxwand en de verdikking van de bedekkende laag. In sommige gevallen kunnen gebieden met een troebel of grijzig transparant slijm worden gedetecteerd.

In het geval van een granulaire ziekte, heeft het zichtbare slijmvlies donkerbruine of donkere bordeauxrode lymfklierkorrels. Deze korrels zijn halfcirkelvormige formaties van niet groter dan de gierstkorrel. Het atrofische verloop van faryngitis tijdens faryngoscopie wordt gekenmerkt door een dun en droog slijmvlies, soms met een metaalachtige glans en vaak bedekt met corticale elementen.

Het faryngoscopische beeld van tonsillitis verschilt van faryngitis door de afwezigheid van ontstekingsveranderingen in de keelholte en lijkt vergroot, hyperemisch en bedekt met een purulente coating van de amandelen. Op hun oppervlak worden lichtgele afgeronde formaties onthuld die verschijnen door het verdunde oppervlak van de amandelen - dit zijn niets meer dan tonsillolieten.

Na 3-4 dagen van ziekte, openen ze zich en deze "etterende stenen" komen uit met de vorming van ulceratie, die bloedt. Zulke defecten genezen binnen een paar uur, maar in plaats daarvan kunnen nieuwe purulente foci verschijnen.

Faryngoscopie met laryngitis is zelden interessant, omdat deze procedure vaak niet in staat is om het ontstekingsproces in de larynxwand te identificeren (u kunt zelden de bovenste secties zien).

Daarom wordt voor de diagnose van laryngitis gebruikt

  • Directe of indirecte laryngoscopie, die de volgende kenmerken onthult: een hyperemische reactie op het gehele oppervlak van de laryngeale mucosa, de wand is opgezwollen en verdikt. Een defect in het gebied van de stembanden wordt ook gedetecteerd, ze zijn niet in staat om volledig te sluiten, verdikt in transversale afmeting. Dit is het belangrijkste kenmerk van laryngitis: de nederlaag van het stemapparaat met stemaandoeningen.
  • Microbiologische tests moeten worden uitgevoerd als bacteriële faryngitis en tonsillitis worden vermoed. Het nemen van een uitstrijkje van de achterste faryngeale wand en lymfoïde follikels maakt het mogelijk om de pathogeen, indien nodig, te identificeren om een ​​antibiogram uit te voeren (het doel is om de gevoeligheid van bacteriën voor een bepaald antibioticum te achterhalen) en om een ​​specifieke therapie voor te schrijven.

Na het uitvoeren van al het onderzoek en het identificeren van de ziekte, gaan ze over op de behandeling van acute of chronische tonsillitis, faryngitis of laryngitis.

Hoe acute en chronische faryngitis, laryngitis en tonsillitis bij volwassenen en kinderen te behandelen?

behandeling van chronische tonsillitis en faryngitis

Met deze of een andere ziekte is de therapie anders. Behandeling van elke ziekte moet afzonderlijk worden overwogen.

Therapeutische maatregelen voor verschillende soorten faryngitis

In eerste instantie wordt de oorzaak van de ziekte vastgesteld: als het een bacteriële flora is, worden breedspectrumantibiotica voorgeschreven, als virale, antivirale geneesmiddelen en immunomodulatoren de basis vormen voor therapie en bij allergische genese van faryngitis wordt antihistaminetherapie getoond in combinatie met profylactische antiseptische en desinfecterende geneesmiddelen.

  1. De behandeling van bacteriële faryngitis begint met breedspectrumantibiotica. In de regel is de behandeling niet langer dan 7-10 dagen (afhankelijk van de mate van activiteit van het proces) en kunt u de infectieuze focus volledig elimineren. Ook is een noodzakelijke voorwaarde voor de behandeling herhaaldelijk gorgelen met antiseptische preparaten, desinfecterende middelen en het volgen van een bepaald dieet.
  • Van antibiotica kan Amoxicilline worden gebruikt. Voor kinderen die minder dan 40 kg wegen, is een dosering van 40-50 mg per 1 kg per dag voldoende. Volwassenen en kinderen> 40 kg - 1-2 tabletten (500 mg) 3-4 keer per dag.
  • Een van de mogelijke middelen voor irrigatie van de keel, kan Eludril worden gebruikt door 3 theelepels per half kopje warm gekookt of gedestilleerd water in 3-4 doses / dag.
  1. Behandeling van virale faryngitis is gericht op het elimineren van virale infectie en het stimuleren van immuniteit voor het bestrijden van pathogene virussen.
  • Van de antivirale middelen kan Kagocel worden gebruikt, die, naast het induceren van de vorming van antivirale stoffen in het menselijk lichaam, een immunostimulerend effect heeft. Tijdens de zwangerschap en borstvoeding moet zorgvuldig worden genomen, omdat studies naar de teratogeniciteit nog niet zijn uitgevoerd.
  • Kinderen van 3 tot 6 jaar in de eerste en tweede dagen van de ziekte krijgen 2 keer per dag 1 tablet en in de resterende twee dagen 1 tablet 1 keer per dag. De duur van een dergelijke behandeling is niet langer dan 4 dagen. Kinderen ouder dan 6 jaar - in de eerste twee dagen, 1 tablet 3 keer per dag, en vervolgens 1 dosis 2 keer per dag. De loop van de behandeling is identiek.
  • Behandeling van faryngitis van virale etiologie bij volwassenen met het gebruik van "Kagocel" wordt uitgevoerd volgens het volgende schema: op de 1e en 2e dag van toediening is het noodzakelijk om 3 maal daags 2 tabletten in te nemen, en in de resterende 2 dagen 1 tablet 3 maal per dag. Kan zowel vóór als na de maaltijd worden ingenomen.
  1. Bij allergische genese van chronische faryngitis, begin met het gebruik van antihistaminica. Gebruik hiervoor het populairste en meest effectieve medicijn 'Loratadin'. Voor kinderen wordt het eenmaal daags in een dosis van 5 mg oraal gegeven, zowel voor als na de maaltijd. De dosering voor volwassenen is 10 mg 1 keer per dag. Het beloop van antihistaminetherapie duurt gewoonlijk niet langer dan 5 dagen.

Voor alle vormen van de ziekte wordt gorgelen met het gebruik van "chlorofyllipt" of een ander antiseptisch preparaat aanbevolen. De frequentie van het spoelen mag niet minder dan 1 keer in 2-3 uur zijn en de spoeltijd - minimaal 30 seconden. De cursus duurt ongeveer 4-5 dagen.

Hoe chronische tonsillitis te behandelen bij volwassenen en kinderen

tabletten voor tonsillitis en faryngitis

Vanwege het feit dat tonsillitis bijna altijd ontstaat als gevolg van de activiteit van beta-hemolytische streptokokken van het A-type, moet een behandeling met antibiotica worden uitgevoerd. Tabletten van tonsillitis en faryngitis vormen de basis, zonder welke het onmogelijk is om bevredigende behandelingsresultaten te bereiken.

  1. Antibiotica voor keelpijn (acute tonsillitis): bij afwezigheid van resistentie tegen penicillines is fenoxymethylpenicilline in een dosis van 1,0 - 1,5 miljoen eenheden per dag een redelijk effectief medicijn. Dit antibioticum wordt 3 keer per dag gedurende 8-10 dagen en een half uur na een maaltijd gebruikt (u kunt ook ten minste 60-90 minuten voor de maaltijd).
  2. Met de weerstand van bacteriën tegen penicillines, kunt u de zogenaamde "beschermde" penicillines aanbrengen, waaronder clavulaanzuur. Vertegenwoordigers van deze groep zijn Augmentin en Amoxiclav.
  • "Augmentin" wordt gebruikt in een dosis van 250/125 mg, 3 keer per dag. In geval van ernstige infectie, 500/125 mg 3 keer per dag. De opnameduur wordt bepaald door een specialist en overschrijdt zelden 10-14 dagen. Dergelijke doseringen zijn van toepassing voor patiënten met een lichaamsgewicht groter dan 40 kg.
  • De dosis, het verloop van de behandeling en de frequentie van het gebruik van Amoxiclav komen overeen met die van Augmentin. Hun verschil ligt in het bedrijf en de prijs van de fabrikant.
  1. Als er side- of allergische reacties op penicilline-antibiotica zijn, nemen ze hun toevlucht tot het voorschrijven van macroliden, waarvan het belangrijkste medicijn voor tonsillitis Azithromycin is.
  • "Azithromycin" wordt toegediend in een dosis van 500 mg (1 capsule) gedurende 3 dagen. Een dergelijke dosis wordt eenmaal daags ingenomen: hetzij 60 minuten vóór een maaltijd, of 2 uur na een maaltijd.
  1. Ook een belangrijk punt bij tonsillitis is gorgelen en irrigatie van de keel met het gebruik van bacteriostatische en bacteriedodende preparaten. Voor irrigatie van de keel, kunt u "Ingalipt" gebruiken - 1-2 injecties op het gebied van elke tonsil. De procedure wordt elke 3-4 uur herhaald en alleen na het eten. Vanwege het actieve bestanddeel - streptotsidu - bestrijdt "Ingalipt" actief tegen lokale streptokokkeninfecties en draagt ​​het bij tot de vroege eliminatie van symptomen van de ziekte.
  2. Naast sprays kunt u Streptocid-poeder gebruiken dat met een lepel of vingers op de tonsilregio wordt aangebracht. Het heeft ook een antimicrobieel effect en draagt ​​ook bij aan een snellere genezing van erosieve verschijnselen als gevolg van het vrijkomen van tonsilloliths en de doorbraak van het slijmvlies van de amandelen.

Hoe chronische tonsillitis en faryngitis thuis behandelen?

In elk geval moet u een specialist raadplegen, omdat bij zelfbehandeling er onomkeerbare gevolgen en complicaties kunnen zijn die een cascade van auto-immuunreacties in het lichaam veroorzaken. Auto-immuuncomplicaties worden gekenmerkt door een ernstig beloop, waardoor het leven vaak met 5 jaar of langer wordt verkort. Ze reageren niet op behandeling en hun therapie is gericht op remissie en terugvalpreventie, dus u moet altijd een arts raadplegen.

Hoe maak je een soda-zoutoplossing voor gorgelen?

Thuis kun je zelfstandig een aantal volksremedies maken om te spoelen, wat een uitstekende aanvulling is op de hoofdbehandeling en helpt om de symptomen van de ziekte te elimineren. Bijvoorbeeld:

  1. Soda-zoutoplossing met toevoeging van jodium. Contra-indicaties voor het gebruik van dergelijke middelen zijn aandoeningen van de schildklier (hyperfunctie), overmatige inhoud of jodiuminname in het lichaam en atrofische vormen van tonsillofaryngitis.

Bereid om dit product te bereiden 1 theelepel baksoda en dezelfde hoeveelheid zout in 200 ml warm of heet water. Voeg bij het toevoegen van niet-gejodeerd zout 1 druppel jodium aan de resulterende oplossing toe en roer de resulterende stof totdat alle componenten volledig zijn opgelost. In het geval van het toevoegen van kokend water, is het noodzakelijk om het gereedschap enigszins te laten afkoelen om het binnenoppervlak van de keel niet te verwonden met een hoge temperatuur.

Spoelingen worden elke 2-3 uur uitgevoerd met een gemiddeld en ernstig verloop van de ziekte met een duur van niet minder dan 20 seconden. Het verloop van het spoelen duurt meestal niet langer dan 5 dagen.

  1. Gorgelen met bouillons en kruidenthee, waaronder salie, munt, kamille en andere kruiden. Deze stof verlicht de symptomen van tonsillitis en faryngitis, heeft een kalmerend effect op het slijmvlies van de keel en draagt ​​bij tot een snellere genezing van erosies.

Na het kopen van kruiden moet je 1 eetlepel nemen en een kop kokend water gieten. Dan moet het hulpmiddel gedurende 40 minuten worden gebruikt, waarna u het door gaas of verband kunt spannen. De snelheid van spoelen is ongeveer 5 keer per dag gedurende 30 seconden. Spoelen gedurende ongeveer 7-10 dagen.

Behandeling met een dergelijke onconventionele methode in combinatie met basistherapie zal helpen om de symptomen van ziekte en herstel snel te elimineren.

Behandeling van laryngitis: kenmerken en middelen

Naast de algemene regels, is het naleven van een zachte stemmodus een voorwaarde voor de behandeling en behandeling van laryngitis: niet belasten met uw stembanden, luid spreken of zingen, proberen heesheid te overwinnen met een luide conversatie. Niet-naleving van deze aanbeveling is niet alleen belast met vertraagd herstel, maar ook de overgang van laryngitis naar de chronische vorm. Chronische faryngitis of tonsillitis kan het verloop van de ziekte bemoeilijken.

Het is ook verboden om gekruid, gerookt voedsel, alcoholische dranken te eten; op het moment van behandeling moet stoppen met roken. Je moet ook geen vast en kruimelig voedsel eten: koekjes, chips, waferproducten.

Lokale medicamenteuze behandeling is het meest effectief, wat bestaat in het gebruik van de volgende geneesmiddelen:

  1. Bioparox - verwijdert oedeem van de slijmvliezen en elimineert ontstekingen in de wanden van het strottenhoofd. Mede dankzij fusafungine in zijn samenstelling heeft het een antibacterieel effect en elimineert het de bacteriële flora. Verkrijgbaar in de vorm van een aerosol en wordt toegediend door 4 inhalaties oraal. Een dag met dergelijke procedures moet minstens 3 worden herhaald. Het beloop en de duur van de behandeling worden individueel bepaald door de arts en overschrijden meestal niet langer dan 5-7 dagen.
  2. Acceptatie van antihistaminica - "Loratadina." Elimineert ontstekingen in de larynxwand en helpt de stemfuncties sneller te herstellen. De dosering is 1 keer per dag 5-10 mg, afhankelijk van de leeftijd. De duur van het gebruik is ongeveer 4-5 dagen.
  3. Infusies in het strottenhoofd met het gebruik van een 1% olie-oplossing van menthol en hydrocortison met de toevoeging van 1-2 druppels van een 0,1% oplossing van epinefrine zijn nogal een effectieve methode voor de behandeling van laryngitis. Een dergelijke manipulatie wordt alleen uitgevoerd door medisch specialisten en vereist speciale vaardigheden.

Het moet ook duidelijk zijn dat wanneer streptokokken of pneumokokkenflora wordt gedetecteerd in het laryngeale slijmvlies, antibioticatherapie met antibiotica wordt uitgevoerd. Opties en schema's voor de benoeming van antibiotica zijn hetzelfde als bij de behandeling van acute tonsillitis.

De behandeling van laryngitis, faryngitis, amandelontsteking en sommige andere keelaandoeningen hangt dus grotendeels af van de oorzaken en het klinische beloop van de ziekte. Vergeet niet dat alle informatie over behandeling en diagnose alleen ter informatie wordt gegeven en niet kan worden gebruikt voor zelfdiagnose of therapie.

Atrofische faryngitis is een chronische ziekte van de keelholte en de structuren ervan, die het resultaat is van een lang beloop, onvoldoende behandeling of pathologische herhaling van acute faryngitis.

Faryngitis is geen zere keel en is niet verbonden in het beginstadium van de ontwikkeling van de ziekte met de amandelen.. Hoe faryngitis te onderscheiden van keelpijn laryngitis faryngitis tonsillitis behandelingsverschillen voor chronische tonsillitis en faryngitis.

In ieder geval is het altijd nodig om de gevolgen en complicaties te onthouden die zich vroeg of laat kunnen voordoen, daarom moet altijd met vermoedelijke faryngitis, tonsillitis en andere ziekten van de keel om hulp worden gevraagd.

Het verschil tussen laryngitis en faryngitis zit in de bacteriële flora: bij ontstekingsziekten van het strottenhoofd worden Streptococcus pneumoniae, Streptococcus haemolyticus en Streptococcus faecies meestal gedetecteerd.

http://k-medic.ru/osobennosti-lecheniya-laringita-tonzillita-i-faringita-ix-prichiny-simptomy-i-priznaki/

Meer Artikelen Over Lung Health